-


-
| |
-
-
René Guénon (Abdülvahid
Yahya):
1886’da Blois’de doğmuş, 1951’de Kahire’de ölmüştür. Lise
öğrenimi sırasında matematik bilimlere olan yeteneğiyle dikkati
çekmiş ve matematik dalında yüksek öğrenim yapmak üzere 1904’te
Paris’e gitmiştir. Paris’in aydın çevreleriyle bağ kurar kurmaz
felsefe ve metafizik alanlarının çekiciliğine kapılmış ve
ömrünün büyük bir bölümünü bu yoldaki araştırmalara vermiştir.
Önceleri manevî sırları araştıran Hıristiyan gizemcilerine
katılmış, 1909-1911 yılları arasında “La Gnose” adlı bir dergi
çıkarmıştır. Bu dönemde René Guénon aradığı Bilgi’nin peşinde,
bir topluluktan diğerine yer değiştirmiş, her birliğin
geleneksel Bilgi’den bir kısmını muhafaza edebileceği
düşüncesiyle nakledilen bu bilgiyi elde etmeye çalışmıştır. Daha
sonra ilgisini Uzak-Doğu düşüncesine ve Hindu felsefesine
çevirmiş ve nihayet 1912 yılında Şeyh Abdurrahmân Eliş
el-Kebir’in delaletiyle müslüman olup Şazelî tarikatına
girmiştir. Aynı yıl evlendiği eşinin 1928 yılında ölümü üzerine
Mısır’da yaşamaya karar vermiş, 1934 yılında da Şeyh Muhammed
İbrahim’in büyük kızıyla evlenmiştir. Yirmiden fazla kitabın ve
çok sayıda makalenin sahibi olan Guénon, düşüncesindeki
sağlamlık, doktrine olan hakimiyeti, anlatım parlaklığı ve
mantık gücüyle hem doğduğu ülke olan Fransa’da hem de ele aldığı
konulara ilgi duyan bütün çevrelerde sarsılmaz bir yer
edinmiştir. Doğu ve Batı (1924) ve Modern Dünyanın Bunalımı
(1927) yazarın en dikkate değer eserleri arasındadır. Diğer
başlıca eserleri şunlardır: Hindu Doktrinlerinin incelenmesine
Genel Giriş (1921), Teosofizm: Bir Yalancı Dinin Tarihi (1921),
İspirtizmanın Yanılgısı (1923), Vendanta’ya Göre İnsan ve
Oluşumu (1925), Dante’nin Bâtınîliği (1925), Dünya Hükümdarı
(192?), Ruhanî Otorite ve Maddî İktidar (1929), Saint Bernard
(1929), Haçın Simgeciliği (1931), Varlığın Çeşitli Durumları
(1932), Doğu Metafiziği (1939), Niceliğin Egemenliği ve
Zamanların imleri (1945), Büyük Üçlü (1936), Öğretme Hakkında
Görüşler (1946), Sonsuzufak Hesaplamanın İlkeleri (1946),
Öğrenme ve Ruhsal Uygulama (1952). Hristiyan Bâtınîliği Hakkında
Görüşler (1954), Kutsal Bilimin Temel Simgeleri (1962),
Farmasonluk ve Kampanyonaj Hakkında incelemeler (1965, 2 cilt),
Hinduizm Hakkında incelemeler (1966).
|
|