İki dize iki dize büyürdü göçmen çocukluğum

Rimbaud’nun gemisine binerdim, Ali’nin terkisine

Davul tozu ve minare gölgesi içinde yaşamak

Benzer mi hiç kalbi kar kaldırmayanın endişesine

Bu yüzden ölüm korkusuyla avutuyorum gönlümü

Bu yüzden, sazlığı özleyen ney gibi evime dönüp

Anamın saçında beyaz bulmaca oynuyorum

İnsan her yerde doğar fakat vatan gerek ölmeye

Geçiyorsam şimdi aşktan, kızları evden kovarak

Hep bu bozuk düzen, bu darağacı suratlı toplum

 

Elifin uğru nakışlı tamam yavru balaban bakışlı

Fakat ya açsak, yorgunsak, al kan içindeysek