MUHAYYER
"Ramazan Dikmen Kıyıya Vuranlar ve Afife Abla’nın İncileri
adıyla kitaplaşan öykülerinde, bireyciliği ironi ve siyasal
eleştiri aracılığıyla mevcut toplumsal yapının temel göstergesi
olarak işlemiştir. Nitekim kendisi de "Benim hikâyelerim kekin
içindeki üzümler ya da pastanın üstündeki (çoğu garnitür olsun
diye konulan) vişneler, çilekler gibidir. Önemli olan üzümler,
vişneler, çilekler değil pastanın kendisidir. Başka deyişle,
birincil önem kahramanların değil hikâyenindir. Çevresiyle,
ortamıyla yansıttığı (anlattığı) toplumsal ilişkileriyle
hikâyenin. Kısaca hikâyelerimde anlattığım, kahramanların
hikâyeleri değil, hikâyelerin kahramanlarıdır." demektedir. Onun
öyküleri estetik kurgu, atmosfer, biçim, öyküsel öz, üslûp ve
dil açısından yerli öykü türünün son yıllarındaki kusursuz
örnekleri niteliğindedir." /
Ömer Lekesiz