|
NURİ PAKDİL
ANNELER VE KUDÜSLER
I
Güz suları bizim
şehrin önünden akar
Kış savunması
Bizim şehir üs öbür
şehirlere
Dakka şimdi bir doğu
kamerası
Ölümü çeken
Geleceği parmakların
bir bir gösterdi
Yeşil bir harmani
dizlerinde
Çek denizi aradan
And anıtları koy
Eski çağ taşlarının
üstüne
Yeni çağ silahları
üstüne
Eylem öğlesi
Gül kurularını
birbirine bağladık
Ekmeğimize bulaşan
çağın hakkını
kitabı açarak
Yonttuk
Soluğunda gül kokusu
Okunan ve bitmeyen
bir sayfa
Gibi
Beni çeker bir
girişime
Daha dinç ötede
Gerçekte olduğundan
daha parlak
Yeresel
Otuzüç katlı bir
yapı gibi
Damarlarımızda
dolaşan kan gibi
Hamid çizgisi
II
At ipi atladı
Kitap soluyan atlar
Çocuk atı çağırdı
At çocuğu tanıdı
Denizi çek annemin
başörtüsüyle ey sevgili
At geçer o zaman
denizi
Bilirsiniz
ormanlarla sonsuz bir at gelir
Görmüşsünüzdür
çocukların rüyalarında da gelir
Biner ona
Sünnetçi
Cezayir'e atlarla
gidilirdi
Babam atla bağa
gelirdi
Yeni Ali
Paris'i atla
dolaşacak
İyi binen ata
Bir solukta geçer
Hazer'i
Yavaş yavaş ingiliz
Tuzağına düşer at
süren yiğitlerin
III
Tûr Dağını yaşa
Ki bilesin nerde
Kudüs
Ben Kudüs'ü kol
saatı gibi taşıyorum
Ayarlanmadan Kudüs'e
Boşuna vakit
geçirirsin
Buz tutar
Gözün görmez olur
Gel
Anne ol
Çünkü anne
Bir çocuktan bir
kudüs yapar
Adam baba olunca
İçinde bir Kudüs
canlanır
Yürü kardeşim
Ayaklarına bir Kudüs
gücü gelsin
IV
Narin bir üzüm anne
yüreği
ağlaması çocuğun
çöl tülbent üstünde
sarar onunla anne
yüreğini
Çocuk harita
anne çocuğun
gözleriyle bakar
uyur çocuk
anne bekçi daim
Sokaklar dar mı
boğulur anne
bu atlar
geniş alan isterler
Çocuk koşar
ardından K da
insanın yüreğinde
bir parça Kudüs vardır yani K
anne şimdi eline
aldığı yüreğini yerine bırakır
Irmak yatağıdır
coçukların cepleri
bilmeyiz bütün
ırmaklar sabahları
akşamları çocuk
ceplerindedir
Erişince kelime beyi
çocuğun etine
pamuk gibi yumuşak
olur o dağ
anneler her yerde o
dağı ararlar
Dener çocuk
öndeki çocuk boynu
mitralyözdür
toz kalktı mı
ayaklarından
Alttaki çocukla
birlikte ikisi de attır
Doğudan mı batıdan
mı
yürüyen bir çocuk
göreceğiz Kudüse
ben çok önce çıktım
doğu'dan
anneler her yerde
ararlar beni
Çocuk akdeniz görmüş
her ülkede bulunan
bir
K'dır
Büyüyor elinde bomba
bombanın gerçeği
yumuk çocuk eli
ama çocuk
aykırı görülür ölüme
Ölüm de yasadır
artar K
annelere sunu
günaydın
çocuk önder
V
Mavi ışın dolanır
anne gömleğinde
bal arısı deniz suyu
tayfı çocukların
gözetir Kudüsleri
Kar yağmaz uçar anne
gözlerinden
anne eli ovadır
oynayınca çocuk
daha genişler
Kudüse şiir gömlek
dikişi annenin
gösterir yönümüzü
igneden çıkan ipliğin konumu
kare ya dikdörtgen
annenin çocuk
yanağındaki izi
Düşününce anne
Kudüsler yakınlaşır
bir tanrı tanımazın
elinde de
Kudüs haritası bakar
Kudüs yaklaşımıyla
Kelime anne dişleri
kiminde otuz iki
kiminde otuz üç kelime
çocuk bu kelimeleri
öğrenerek yaş alır
Tapınakla yürek
arasında en canlı ilişki
yüreğimiz sıkışınca
anladık
El- aksa'dan bir taş
düşürülmüştür
İnsan
soyaçekim
göğe yansır umudu
baktıkça aynada
Ve çocuk gülünce
ışır El-Aksa
El-Aksa bilir ki
çocuk koyacak o taşı
Ki biraz kirazdır ki
biraz silâhtır
çocukların
gözleri
parmakları
Getirince baba
Kudüsü özümseyen
ekmeği
yeniler anne andını
kirazın ve silâhın
üstüne
Deniz kabartısıyla
aynı andadır anne
andı ve çocuk solunumu
bilir baba
toprağı süren
makinanın hüzünle Kudüsü söylediğini
Ağıt yakışmaz
şiire ve çocuk
yüzlerine
ki çocuk yüzleridir
getirir bizlere
gereğini
bağımsızlığın
İlerler zaman
Kudüs koşusunda
ancak anlar
çocukların daim önde
olduklarını
(Edebiyat dergisi,
Ocak 1972)
|