|
HÜSEYİNATLANSOY KLİŞELERİ YAKIN! ISINIRSINIZ... Küçük çocukların sayı saymaları güzeldir. Bir türlü sıralı ve sayı atlamadan sayamazlar. Kendiliğindendir. Kendilerine öğretilen sayı sayma klişesini sanki bir çeşit ‘ilham’ ile güle oynaya deforme ederler. Mutluluğu varoluşun sevimli aynasında pürüzsüz ve yansımalı/yansıtmalı yaşıyor ve başkalarına yaşatıyorlardır. Müthiş suya benzerler. Delikanlı kızlar ve erkekler de davranışları ve kalplerinin atışında klişeleri güdükleştirirler. Kaosun yıpratıcı yapısını kuşanmışlardır. Yaşantı deneyimlerinin kazandırdığı kadere dokunulan anlar bedenlerinde ve ruhlarında rüzgar olmuş esmekte, ateş olmuş yakmakta, toprak olmuş devinmekte, su olmuş akmaktadır. Sonra büyürler. Sayılar artık hep sıralı sayılmalı sanılır. Kalpler hep ritmik atmalı. Kütleşmiş ve kuntlaşmıştır her şey. (Hazır ol! Bir huzur seslenişinin sesi değildir artık. İtaate ve boyuneğişe davettir ‘klişe’ye). Kurulmuştur artık “sakın ha göz kaçırma kuş uçurma ateşte yanma yağmurda ıslanma nizamiyesi” hayatta ve sanatta. Hesaplanamayan sanatın hesapsız oluşudur. Kimi sanatçıların sanatı bir hünere dönüştürmekten kaçınmalarıdır hesaplanamayan. Hüner sahibi olmak isteyenler bunu iki şekilde (tabii çoğaltılabilir bu sayı ancak iki bile birin bozulmuşudur) yaparlar. Bir: Kendisi bozulmamak için çevredeki her şeyi bozmak. Bununla büyük başarı ve hüner kazanırlar. Hiçbir şey söylemeyen sözlere varmak için her şeyi söylemek gerekir kurnazlığını ve klişesini kullanırlar. İki: Kimisi ise her şeyi yerli yerine koyabilmek için ‘kendiliğini’ bozar. Aynaların artık yüzünü göstermediğinden habersizdir. Basit bir ‘bilgi’ den de tabii: Sınırsız ayna göstermez. Kimisi içinse abartı bile hakikatin ancak karikatürü olabilecek bir hüzne karşılık gelebilir ancak. Orijinden söyler ve sessizlikten beslenirler. Tek başına ne klişe bir bağdır ne de deformasyon kanat! Sanatlarında ve hayatlarında ‘zulüm’den sakınırlar. Ya, evet! Örnek isterseniz bir tane bile yeter: “Ben günah kadar beyazım o tövbe kadar kara” Bir önceki dizeyle birlikte düşünürseniz asıl olanın ‘sanatkâr’ olduğunu diğer her şeyin ayrıntı olduğunu hissedeceksiniz. /Yani çocukturlar, delikanlıdırlar, insandırlar ve akarlar. Su gibi. Aziz. |